Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026

ΣΧΌΛΙΟ ΣΤΟ ΥΠΕΡΟΥΣΙΟ

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδο


Πάντοτε την νέκρωση του Κυρίου Ιησού μεταφέροντες εν τω σώματι, ίνα και η ζωή του Ιησού εν τω σώματι ημών φανερωθεί (Παύλος).

Ο κόσμος για τους ανατολίτες δεν υπάρχει, είναι "μάγια", όπως ονομάζουν τον κόσμο. Θα μπορούσε κανείς να γελάσει, αν η άγνοια δεν ήταν αμαρτία που μπορεί να καταστρέψει τον κόσμο.
η Γραφή μιλάει γι'α το βδέλυγμα της ερημώσεως. 'Έχει υπόψη της τους ψευδοπροφήτες. Αν δεούμε λέει το βδέλυγμα να ίσταται σε τόπο που ανίκει στο Θεό να αφήσουμε κάθε άλλο ενδιαφέρον και να καταφύγουμε στα βουνά, εννοώντας βουνά τη θεία βοήθεια .

Είτε με επίγνωση είτε χωρίς επίγνωση θα επικαλεστούμε το Θεό για να επέμβει.Πας όστις επικαλείται τη βοήθεια του Θεού θα σωθεί, λέει η Γραφή.

Αλλά ο κόσμος γέμισε ψευδοπροφήτες. Η τηλεόραση έδωσε "βήμα" στους ψευδοπροφήτες για να τρελάνουν τον κόσμο. Δεν τον αφήνει να θυμηθεί το Θεό, για να χαρεί.

Ήρα τους οφθαλμούς μου εις τα όρη, όθεν ήξει η βοήθειά μου. Η βοήθειά μου παρά Κυρίου του ποιήσαντος τον ουρανόν και την γην.

Ο Θεός ακούει τις προσευχές των ανθρώπων. Γνωρίζει τί χρείαν έχουν πριν να το πούνε.
Πιστεύω ότι υπάρχει ένας άνθρωπος ανάμεσά μας που μπορεί να μας ενώσει. Ένας άνθρωπος που μέσα στη δυστυχία του ευλογεί το Θεό και μετατρέπει με τη χάρη του Θεού τον πόνο του σε δύναμη!
 





MARIANNA LANTERI - Penna nera (Official video)

Penna nera

Eίναι απόγευμα αλλά μοιάζει με αυγή

Ο ήλιος ξεπροβάλλει από έναν βράχο

Φωτίζει τη φωλιά μου, θα σηκωθώ σε πτήση

Και θα αγκαλιάσω αυτόν τον γαλάζιο ουρανό

Ανάμεσα στις κορυφές μου στο Μόντε Γκράπα

Κοιτάζοντας προς το ποτάμι και την κοιλάδα του

Μακριά στην πλαγιά βλέπω ακόμα έναν άντρα

Κρατάει το χέρι ενός παιδιού, αλλά τι κάνει εδώ πάνω; ρεφρέν

Φοράς καπέλο και μαύρο φτερό

Σε βλέπω ξανά, γέρο μου Αλπικό στρατιώτη

Παίρνεις σπίτι μια ανάμνηση

Αφήνοντας την καρδιά σου εδώ

Το όνομά σου ακόμα καλεί την ταξιαρχία

Παίρνεις σπίτι μια ανάμνηση

Αφήνοντας την καρδιά σου εδώ

Όταν πολέμησες για την τρίχρωμη σημαία

στίχος

Τώρα λυγίστε τους κουρασμένους ώμους σας

Αλλά δυνατά, κράτα το μπαστούνι σου στο χέρι σου

Που θα υψωθεί σαν σημαία στον άνεμο

Και ένα κανόνι θα αντηχεί ακόμα

Ανάμεσα σε αυτές τις κορυφές που αγάπησες τόσο πολύ

Επιστρέφεις, αγόρι, στη μέση της κοιλάδας

Συναισθηματικά, κρατάς κοντά σου αυτόν τον ανιψιό σου που

Κουνάει με το χέρι του, κοιτάζοντάς με με το μπλε

ρεφρέν

Φοράς καπέλο και μαύρο φτερό

Σε βλέπω ξανά, γέρο μου Αλπικό στρατιώτη

Παίρνεις σπίτι μια ανάμνηση

Αφήνοντας την καρδιά σου εδώ

Το όνομά σου ακόμα καλεί την ταξιαρχία

Παίρνεις σπίτι μια ανάμνηση

Αφήνοντας την καρδιά σου εδώ

Όταν πολέμησες για την τρίχρωμη σημαία

τέλος

Παίρνεις σπίτι μια ανάμνηση

Αφήνοντας την καρδιά σου εδώ

Η ταξιαρχία ακόμα καλεί αυτό το όνομα Δικό σου

Πάρε σπίτι μια ανάμνηση

Αφήνοντας την καρδιά σου εδώ

Όταν αγωνίστηκες για την τρίχρωμη σημαία

Συγγραφέας(-είς): Giuseppe Carnevale, Matteo Bensi, Pietro Galassi, Marianna Lanteri, Marco Guerrino Ponginebbi

Σημασία

Το τραγούδι 'Penna nera' της Marianna Lanteri αφηγείται μια ιστορία που διαδραματίζεται στα βουνά, όπου η εικόνα του μαύρου φτερού και του καπέλου συμβολίζει τις μνήμες και τις θυσίες ενός ηλικιωμένου αλπικού στρατιώτη. Οι στίχοι απεικονίζουν μια νοσταλγική σκηνή μεταβίβασης ιστορίας και αξιών στη νεότερη γενιά, τιμώντας την κληρονομιά του αγώνα για την τρίχρωμη σημαία.

 

Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026

Το πνεύμα της ελευθερίας

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου. 

 Η ελευθερία είναι πνευματική. Όπου είναι ο Κύριος εκεί είναι και η ελευθερία. Η ελευθερία είναι αιώνια ζωή. Αυτή είναι η αιώνια ζωή, λέει η Γραφή,  να γνωρίζουμε το Θεό και Αυτόν που απέστειλε Ιησούν Χριστόν.  

Το πνεύμα που μας έδωσε ο Θεός, αυτό που κράζει το Θεό πατέρα, ενώνεται με το πνεύμα του Θεού στο Χριστό μέσα μας. Στο Χριστό μέσα μας ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας. Στο Χριστό ζούμε την αιώνια ζωή από εδώ από αυτή τη ζωή. 

"Ν' αναγνωρίσουμε τον αληθινό εαυτό μας στη θεϊκή εικόνα σημαίνει, ν' αναγνωρίσουμε ότι μας γνωρίζει και μας αγαπάει ο Θεός. Πρόκειται για αυτογνωσία ολότελα διαφορετική από οποιαδήποτε άλλη μπορούμε να έχουμε,, όσο βαθιά πνευματική  αυτή κι αν είναι.  Πρόκειται για ένα πνευματικό ξύπνημα ολότελα διαφορετικό από οποιοδήποτε άλλο. Το θεϊκό ξύπνημα πραγματοποιείται όταν η "εικόνα" , που είναι μέσα στο πνεύμα μας, ζωντανεύει , καταλαβαίνει ότι τη "βλέπει" και την "καλεί" ο Θεός, κι ότι ο προορισμός της είναι να πάει προς Αυτήν. (Τόμας Μέρτον). 

Αν ένας άνθρωπος δε σκέφτεται ελεύθερα και δε γνωρίζει τον εαυτό του και το σύνολο των ανθρώπων δε σκέφτεται ελεύθερα. .Πώς γίνεται αυτό;  

Είναι σαν το δηλητήριο στον αέρα, που δηλητηριάζει όλους τους ανθρώπους. Αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αναπνεύσει γιατί ο αέρας δεν έχει οξυγόνο, όλοι οι άνθρωποι  δεν μπορούν να αναπνεύσουν. 

Ένα άλλο παράδειγμα για το πνεύμα της ελευθερίας. Μια παροιμία λέει "το αγώγι ξυπνάει τον αγωγιάτη." Αν ένας αγωγιάτης κοιμάται γιατί δεν υπάρχει αγώγι, όλοι οι αγωγιάτες κοιμούνται γιατί δεν υπάρχει αγώγι. 

Το ίδιο και η Εκκλησία είναι μία και καθολική, διότι ισχύει παντού. Αυτός που απομακρύνεται απ΄ το Θεό κι από την Εκκλησία φοβάται την ελευθερία. Η ελευθερία χτυπάει με το σπαθί:

 Στην Αμερική για να ενισχύσουν την αγροτική ζωή, βρήκαν καλούς σκηνοθέτες του κινηματογράφου οι οποίοι δημιούργησαν τον ήρωα του γουέστερν που έγινε πόλος έλξης για τους νέους. 

Ο νεορεαλιστικός κινηματογράφος γίνεται πόλος έλξης του κακού. Δείχνει τη δυστυχία για να την αποφύγουμε αλλά γίνεται  μανιέρα, κι  αντί παράδειγμα προς αποφυγήν γίνεται παράδειγμα προς μίμησιν.  

Η τηλεόραση και τα μέσα επικοινωνίας δίνουν  "βήμα" στους ψευδοπροφήτες. Ο κόσμος γέμισε ψευδοπροφήτες. Στη ζωή ο πλούτος συγκεντρώνεται στην ελίτ για την υποταγή των πολλών. Κάνουν  ό,τι περνάει από την νοσηρή φαντασία τους για να υποδουλώνουν τον κόσμο στα πάθη των ανθρώπων.

Ο μοναχός του Αγίου Όρους ο Σιλουανός ο νέος, αφήνει στην ανθρωπότητα αυτή την πνευματική παρακαταθήκη, για την για την πνευματική ελευθερία. "Να έχεις το νου σου στον άδη και να μην απελπίζεσαι."

 "Χωρίς να ξεχνάμε πως "υπάρχουν τέρατα που ζουν μόνο και μόνο για να κάνουν κακό στους ανθρώπους" ποτέ δε θ' απαρνηθούμε τις μεγάλες ελπίδες." (Ντοστογιέφσκι)