Κυριακή 30 Μαρτίου 2025

Πώς προσευχόμαστε νοερά υπέρ του σύμπαντος κόσμου;

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Το Ευαγγέλιο μιλάει πάντα για τη  νοερά προσευχή. Δεν είναι ίσως υπερβολή να πω ότι το Ευαγγέλιο γράφτηκε  αποκλειστικά για τη νοερά προσευχή. Σήμερα διάβασα για τους  δέκα λεπρούς, που θεράπευσε ο Ιησούς , απ' τους οποίους μόνο ένας επέστρεψε να ευχαριστήσει τον Ιησού και να δοξάσει το Θεό. Οι εννέα που είναι; ρώτησε ο Ίησούς. 

Οι εννέα ήταν από αυτούς που όπως είπε ο Ιησούς για την υποκρισία των ανθρώπων: Με τα χείλη με τιμούν, και η καρδιά τους ¨"πόρρω απέχει απ' εμού". Δεν έχει αληθινό ενδιαφέρον για το Θεό. Δεν πιστεύουν ότι ο Θεός βοηθάει τον άνθρωπο και δεν επικαλούνται το όνομά Του. 

Να μια προϋπόθεση που πρέπει να υπάρχει πάντοτε στη νοερά προσευχή: να έχουμε τον Ιησού μέσα στην καρδιά μας. Να μην είμαστε υποκριτές,, σαν αυτούς που προφητεύει ο Ησαϊας: "Ούτος ο λαός τοις χείλεσί με τιμά, η δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού" (Μαρκ.7,6)

Ο ορθόδοξος λαός επισημαίνει τη μεγάλη σημασία της μνήμης των ονομάτων. Η λαϊκή παροιμία τονίζει ακριβώς αυτό: "Τόσο που σ' αγαπούσα, λησμόνησα και τ' όνομά σου." Ο λαός πιστεύει πως όταν αγαπούμε δεν ξεχνάμε το όνομα του αγαπημένου. Έχουμε διαρκώς στο νου μας τα ονόματα των αγαπημένων μας.  

Η εικόνα που δίνει η Γραφή  για το ενδιαφέρον που μας  κρατάει πάντα σε εγρήγορση είναι η εικόνα των αετών: "Εκεί όπου βρίσκεται το πτώμα, συγκεντρώνονται οι αετοί." Άρα έχουμε πάντα στο νου μας τα ονόματα των αγαπημένων μας και πρώτα από όλους το Θεό.  "Σ' έχω πάντα στο νου μου", λέμε γι' αυτούς που αγαπάμε. 

Ο πρώτος άνθρωπος που είχε το όνομα του Θεού στο νου  και επικαλούνταν τη βοήθειά του  είναι ο Ενώς. Με τον Ενώς αρχίζει η ανθρωπότητα να προσεύχεται. Θα μου πείτε  έχει τόσο μεγάλη σημασία ότι ο Ενώς έκανε νοερά προσευχή;  Η Γραφή ενώ για τους άλλους προπάτορες αναφέρει μόνο τα όνοματά τους , για τον Ενώς γράφει πως ο Ενώς  πίστεψε ότι ο Θεός βοηθάει τον άνθρωπο και επικαλέστηκε τη βοήθειά του Θεού.

mlvardospot.blogspot.com 


 

Παρασκευή 28 Μαρτίου 2025

Το όνομα και ο άνθρωπος

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

                       Το όνομα και ο άνθρωπος

"Μνησθήσομαι του ονόματός σου."  Ψαλμ.45,18

Τα αγαπημένα μας πρόσωπα τα έχουμε πάντα στην καρδιά μας. Έχουμε δηλαδή πάντα στο νου το όνομά τους. Θυμούμαστε τα ονόματά τους με αγάπη. Η προσευχή υπέρ αυτών μας δίνει χαρά. "  "Εμνήσθην του ονόματος του Υψίστου και ευφράνθην', λέει ο Δαβίδ. Η μητέρα του Αυτοκράτορος Λέοντος του σοφού επαναλάμβανε ακατάπαυτα με το νου ή με το στόμα το όνομα του γιου της: Λέων μου, Λέων μου...  

Μια παροιμία λέει "το όνομα είναι ο άνθρωπος". Αυτό σημαίνει  ότι φέρνοντας στη μνήμη μας με αγάπη το όνομα ενός ανθρώπου η αγάπη μας πηγαίνει στο πρόσωπο που έχουμε μέσα στην καρδιά μας. Δεν είναι αντικείμενο της αγάπης μας ο ήχος ή το νόημα του ονόματος, όπως είναι τα "μάντρα" για τους Ινδούς. Με τη μνήμη του ονόματος έχουμε μέσα στην καρδιά μας το αγαπημένο πρόσωπο. 

 Το πρωί στο «καφέ» της γειτονιάς  οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω απ΄ τα οικονομικά θέματα. Όλοι έχουν το ίδιο πράγμα στο μυαλό τους : το χρήμα. Πριν πάω στο «καφέ» διαβάζω την αρχή της επιστολής του Παύλου στους Φιλιππησίους, που μιλάει για την αγάπη του Αποστόλου στους πιστούς στον Κύριο Ιησού. Οι πιστοί είναι μέσα στην καρδιά του. Με χαρά προσεύχεται γι’ αυτούς. Μετά χαράς τη δέηση ποιείτε, γράφει: "Γίνετε δεόμενοι όπως είμαι εγώ."

Στο «καφέ» ακούγοντας τους θαμώνες  σκέφτομαι  η ζωή δοκιμάζει δυνατά την πίστη μου.  Πώς κλείνουμε στην καρδιά μας τους ανθρώπους ακόμα και τους εχθρούς;   

Κατ’ αρχήν με τον όρο «αγάπη του εχθρού» δεν εννοούμε τη συναισθηματική αγάπη, αλλά την αγάπη εκείνη, που όπως την ονομάζει ο Ρώσσος ποιητής, συγγραφέας του δόκτωρος Ζιβάγκο, ο Πάστερνακ, είναι "βαρύς σταυρός"! Η κατανόηση του Ευαγγελίου γίνεται με το πνεύμα του Ευαγγελίου. Ο Απόστολος Παύλος λέει, πως το Πνεύμα δίνει ζωή. Η κατά γράμμα ανάγνωση σκοτώνει.


 Ο Απόστολος Παύλος αρχίζει την επιστολή του προς τους Φιλιππησίους, γράφοντας ότι είναι δίκαιο γι’ αυτόν να έχει τουις Φιλιππησίους πιστούς, πάντοτε μέσα στην καρδιά του και με χαρά να  προσεύχεται γι’ αυτούς.

 Πώς έχουμε  μέσα στην καρδιά μας τον κόσμο ακόμα και τους εχθρούς ; Ο άγιος Σιλουανός ο Αγιορείτης διδάσκει να κρατάμε το νου στον Άδη και να μην απελπιζόμαστε. Κρατώ το νου μου στον Άδη, σημαίνει έχω μέσα στην καρδιά μου τον Άδη και  δεν   απελπίζομαι. Αυτό σημαίνει ότι δεν απελπίζομαι ποτέ. Η χειρότερη στάση ζωής είναι η ζωή της απελπισίας. 

 Μια καλή στάση ζωής, ίσως η καλύτερη, είναι η στάση της καλής ελπίδας, Τη στάση αυτή περιγράφει στο έργο του Θυσία  ο Αντρέϊ Ταρκόφσκι, με μια αλληγορία , που είναι να φυτεύεις ένα ξερό δέντρο και να το ποτίζεις για να ανθίση. 

Φαίνεται αδύνατο αλλά δεν είναι , αν ως άνθιση εννοείς το ότι ελπίζεις στο ανέλπιστο. Αν δεν ελπίζεις στο ανέλπιστο , λέει ο αρχαίος φιλόσοφος Ηράκλειτος, δεν ελπίζεις καθόλου. Ο Ηράκλειτος μάλλον δεν έλπιζε καθόλου. Τον  ονόμαζαν ο  φιλόσοφος που κλαίει, γιατί  έκλαιγε διαρκώς. Αντίθετα με τον Δημόκριτο που γελούσε ασταμάτητα και τον ονόμαζαν "ο φιλόσοφος που γελά"!  

Μια καλή συμβουλή για τη μνήμη των ονομάτων είναι αυτή του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη που έλεγε «κλείσε στην καρδιά σου την Ελλάδα, και θα νιώσεις κάθε είδους μεγαλείου

  Ο άγιος Διάδοχος Επίσκοπος Φωτικής γράφει στον Ασκητικό Λόγο του, να κλείνουμε μέσα στην καρδιά μας το άγιο και ένδοξο όνομα του Κυρίου Ιησού κι αυτό να το έχουμε μελέτη στο βάθος της καρδιάς μας.

 Η μνήμη του ονόματος του Κυρίου Ιησού  είναι ο πολύτιμος μαργαρίτης, της παραβολής για εκείνον  που πούλησε τα πάντα για να τον αγοράσει, για να έχει την ανείπωτη χαρά από την εύρεσή του!

 mlvardospot.blogspot.com

 


Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΛΟΙΑΡΧΟΥ ΖΩΗ ΜΠΕΧΛΗ ΣΤΗΝ ΕΡΤ.....ΕΞΩ ΑΠ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ

Ο ΓΕΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΡΡΩΣΤΟ

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ο γέρος είναι σαν τον άρρωστο. Το γέρο δεν τον μαλώνουν ούτε τον συμβουλεύουν επειδή είναι αδιόρθωτος. Ο γέρος είναι σαν τον σοφό, μόνο ξέρει να δίνει συμβουλές. Ο παπα-Ηλίας ρωτούσε, έχεις γέρο; Αν δεν είχες σε συμβούλευε να αγοράσεις έναν. 

Ο γέρος είναι σαν πόλη κουρσεμένη. Του έχουιν πάαρει τα πάντα, ακόμα και τη φωληά του. Στην Δύση οι γέροι χάνουν τη φωλιά τους και μένουν σαν τους πάροικους στα ξενοδοχεία και στα γηροκομεία. Στους γέρους ταιριάζει το του Αποστόλου "οκυ έχομεν ώδε μένουσαν. πόλιν. Την άνω επιθυμούμεν . Αλλά ποιο είναι το κακό. Είναι ότι ενώ θέλουμε να ενδυθούμε την ουράνια στολή μας, είναι βαρύ να εκδυθούμε το γήϊνο σκήνος μας.

Μας βαραίνουν οι φίλοι. 

Μα βαραίνουν οι φιλοι

που δεν ξέρουν πιά

πώς να πεθάνουν. 


mlvardospot.blogspot.com 

Ενοίκηση του Χριστού

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδου " Ο μένων εν εμοί καγώ εν αυτώ" Πώς γνωρίζω ότι μένω μέσα στο Χριστό κι ο Χριστός μένει μέσα σε μένα; Αυτ...