Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Όσο προχωράει κανείς στην αδιάλλειπτη νοερά ή αλλιώς καρδιακή προσευχή του Ονόματος του Ιησού, τόσο πλουτίζει σε καινούριες πρωτόγνωρες πνευματικές εμπειρίες.
Η νοερά προσευχή συνδέεται με τον εκκλησιασμό, για να μην αυτονομείται με τον κίνδυνο να πέσει ο προσευχόμενος στην υπερηφάνεια. Η νοερά προσευχή δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά ένα μέσον για να είμαστε ταπεινοί ."Επιγράφεσθαι πάντα τα χαρίσματα τω Θεώ".
Μια απλή εμπειρία κάθε πιστού είναι η χαρά ότι ο Θεός μας ξέρει και βλέπει τα πάντα. Τί άλλο να ζητήσουμε, κοινωποιώντας κάτι καλό που συναντάμε. Είναι αυτονόητο ότι η πηγή του καλού είναι ο Θεός. "Άνωθεν εστί καταβαίνον." Ίσως το καινούριο είναι ότι η πληροφορία αυτή στην προσευχή έρχεται από μέσα μας. Είναι πληροφορία του εσωτερικού ανθρώπου και θερμαίνει όλο μας το "είναι".
Στην πλημμύρα των αρνητικών εντυπώσεων της καθημερινής ζωής, η πίστη ότι ο Θεός είναι μέσα μας, αντιτάσσουμε το θείο έρωτα. "Μεθ' ημών ο Θεός."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου