Ενοίκηση του Χριστού

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

" Ο μένων εν εμοί καγώ εν αυτώ"

Πώς γνωρίζω ότι μένω μέσα στο Χριστό κι ο Χριστός μένει μέσα σε μένα; Αυτό λέει η Γραφή είναι μυστήριο κρυμμένο από των αιώνων και των γενεών και φανερώθηκε τώρα σ' αυτούς που ο Θεός θέλει, να γνωρίσει ποιός είναι ο πλούτος της δόξης του μυστυρίου τούτου στα έθνη, ο οποίος είναι "Χριστός εν ημίν", ο Χριστός μέσα μας, η ελπίς της δόξης. 

Γνωρίζουμε ότι ο Χριστός είναι μέσα μας με την ενόραση, την άμεση, ζωντανή, προσωπική, βιωματική αυτή γνώση. Με την ενόραση έχουμε την εμπειρια ότι ο Θεός μας ξέρει και θέλει να πάμε σ' Αυτόν. 

Τα πρώτα μας βήματα για να διευρύνουμε την προσωπικότητά μας, για να μην είμαστε ασφυκτικά κλεισμένοι στον εαυτό μας είναι να  προεκτείνουμε την προσωπικότητά μας, στην προσωπικότητα των άλλων για να της δώσουμε χώρο να αναπτυχθεί. 

Αυτή η προέκταση  γίνεται μέσα στην προσωπικότητα του Κυρίου Ιησού Χριστού, με τις κοινές εμπειρίες στα παθήματα. Νιώθουμε μέσα μας ότι ο Χριστός οδυνάται μαζί με εμάς. Όταν κλαίμε προσκυνώντας τον Εσταυρωμένο, δεν ξεχωρίζουμε, αν κλαίμε το Χριστό ή τον εαυτό μας. Το ίδιο σε κάθε πένθος, πενθούμε μαζί με εμάς και τους άλλους. Αυτό σημαίνει ο τίτλος του μυθυστορήματος του Ερνεστ Χεμινγουαίει "Για ποιόν χτυπά η καμπάνα". 

Μια άλλη αυθόρμητη κοινή εμπειρία είναι όταν τρέχουμε όλοι μας να σώσουμε ένα παιδί που κινδυνεύει. Ή όταν οργιζόμαστε με το άδικο σε έναν άλλον άνθρωπο. Είναι σαν να είναι άδικο σε κάποιον δικό μας ή και σε μας τους ίδιους. 

Ξέρω ότι ενοικώ στο Χριστό. Έχω την χαρούμενη εμπειρία ότι ο Θεός με ξέρει. Πώς δεν θα με ξέρει αφού ο Θεός μου δώρησε την "εν Χριστώ ζωή' .'Ετσι ξέρω με βεβαιότητα ότι μένω μέσα στο Χριστό όπως ξέρω ότι ο Χριστός είναι το εσώτατο κέντρο της προσωπικής μου ζωής και σ' αυτό αναφέρομαι για το κάθετί. Ένας πιστός Αμερικανός ηθοποιός μιλώντας στους φοιτητές ενός πανεπιστημίου στην Αμερική είπε, πως να έχουμε πρώτο το Θεό στο καθετί. 

Έχω επίσης την εμπειρία της ενοίκησης και για έναν λόγο, για την συναδέλφωση που νιώθει για κάθε πιστό χριστιανό κι απ΄ το ότι η κραυγή του Θεού Πατέρα είναι έμφυτη. Μπορώ να νιώθω θαυμασμό για τον Σωκράτη ή για τον Επίκτητο,  αλλά ποτέ δεν υπήρξαν για μένα πατέρες μου. Είχαν τη δική τους προσωπική ζωή και όταν ήρθε η ώρα έφυγαν από αυτόν τον κόσμο και κανείς δεν επικαλέστηκε τη βοήθειά τους, όπως επικαλούμαστε το Χριστό. 

Ο Ισπανός ποιητής και φιλόσοφος, ελληνιστής Μιγκέλ ντε Ουναμούνο, στο ποίημά του "προσευχή του αθέου" γράφει αυτά τα λογια: "Επειδε υπάρχεις Χριστέ, είμαι κι εγώ αληθινός". 

Ο ουράνιος Πατέρας μας είναι το Πνεύμα της αληθείας. Ο ευαγγελιστής Λουκάς γράφει μεταδίδοντας όχι μόνο το Ευαγγέλιο, αλλά την ψυχή του: "Αν εσείς πονηροί όντες γνωρίζετε να δίνετε δόματα αγαθά στα τέκνα σας, πόσον μάλλον ο Πατέρας ο ουράνιος θα δώσει Πνεύμα άγιο στους ζητούντες από αυτόν."

                

Εξουσία και αμάθεια

 

ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΑΜΑΘΕΙΑ 1

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Στη "δίκη" του Ιησού ο Κύριος δεν απάντησε στους κατηγόρους Του. <<Εμέ ου λαλείς>> (Σε μένα δε απαντάς) είπε ο Πιλάτος.<<ουκ οίδας ότι εξουσίαν έχω σταυρώσαι σε και εξουσίαν έχω απολύσαι σε;>>. (Δεν ξέρεις ότι έχω εξουσία να σε σταυρώσω και εξουσία να σε απολύσω;) Απεκρίθη ο Ιησούς << ουκ είχες εξουσία ουδεμίαν κατ΄ εμού, ει μη ην σοι δεδομένον άνωθεν.>> (Δεν θα είχες καμία εξουσία πάνω μου, αν δε σου είχε δοθεί από το Θεό). Από τα λόγια αυτά του Κυρίου συνάγεται ότι κάθε εξουσία πρέπει να ασκείται με ηθικά όρια και όχι καταχρηστικά. Η δύναμη χωρίς ηθικά όρια δεν είναι ίδιον του ανθρώπου, αλλά των αγρίων θηρίων.

Η τήρηση του Συντάγματος είναι καθήκον του κάθε πολίτου και απορρέει από το έμφυτο αίσθημα του πατριωτισμού. Οι Έλληνες δίδαξαν τον κόσμο ότι η κοινωνία είναι εκ φύσεως και όχι συμβατική. Και ο πατριωτισμός είναι το ύψιστο αίσθημα της εκ φύσεως κοινωνίας.

Ο πατριωτισμός υπερασπίζεται το Συνταγμα και την ελευθερία της πατρίδας.
Ο Εχθρός με την προπαγάνδα του εξευτέλισε τον πατριωτισμό,με το σκοπό να επιβάλει την απολυταρχία του στην Ελλάδα. Το μεγαλύτερο όπλο του είναι η αμάθεια. Στις μέρες μας η αμάθεια συναντάται σε όλους τους τομείς της ζωής, στην Επιστήμη, στην Τέχνη, στην Εξουσία, παντού. Η ρίζα του κακού ξεκίνησε απ΄ την Εκπαίδευση. Η Εκπαίδευση αντάλλαξε τη μόρφωση με τις γνώσεις. Οι νέοι αποκτούν γνώσεις και χάνουν τη Γνώση. Η επιστήμη αρνείται τις πνευματικές αξίες επειδή δεν αποδεικνύονται επιστημονικώς!

Η άνοδος της αμάθειας στην εξουσία είναι τακτική του διαβόλου. Ο Ελληνικός λαός γελάει με την τακτική αυτή. Ο Ελληνικός λαός γελάει με την αμάθεια που ορέγεται αξιώματα. <<Δε θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας>> είπε κάποιος υπουργός. Την ίδια έννοια έχει κι η λαϊκή παροιμία <<κι η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες>>.

Οι ανερχόμενοι με την τακτική του διαβόλου στα ανώτατα δημόσια αξιώματα, είναι καλοί για τις γιορτές, για τα ταξίδια στο εξωτερικό, με την πολυτέλεια που τα συνοδεύει. Όταν η χώρα απειλείται από σοβαρούς κινδύνους αυτοί που ανήλθαν τα στα αξιώματα αυτά ελέω μαμωνά, πρέπει να αποσύρονται. Αυτή είναι η μοναδική υπηρεσία που μπορούν να προσφέρουν στον τόπο.

Η αμάθεια ασκεί την εξουσία καταχρηστικά, δηλαδή χωρίς ηθικά όρια. Η άσκηση της εξουσίας χωρίς ηθικά όρια είναι το χαρακτηριστικό της απόλυτης εξουσίας. Στην Ανατολή ανέκαθεν , λόγω και των θρησκειών της λατρείας του απολύτου, υπήρχε απολυταρχία. Το ότι αναφάνηκε στην Ελλάδα στους εσχάτους χρόνους η απολυταρχία με την αμάθεια στην εξουσία είναι πράγματι παράδοξο. Οι Έλληνες τα αρχαία χρόνια εμπόδισαν την εξάπλωσή της ανατολικής απολυταρχίας στην Ευρώπη κι από εκεί σε όλο τον κόσμο. Οι Έλληνες καλούνται πάλι να αγωνιστούν εναντίον της.

Χιλιάδες χρόνια οι λαοί στην Ανατολή υπό το κράτος της απολυταρχίας παραμένουν σε άθλιο πνευματικό και οικονομικό επίπεδο. Ο αναλφαβητισμός, η αμάθεια, οι δεισιδαιμονίες, το χαμηλό πνευματικό επίπεδο είναι τα εργαλεία της απόλυτης εξουσίας.

Η δύναμη των λαών η οποία θέτει ηθικά όρια στην κατάχρηση της απόλυτης εξουσίας είναι η ενότητα, η οποία δεν είναι δυνατή, όταν οι λαοί καθηλώνονται σε χαμηλό πνευματικό επίπεδο.

Εγκατάλειψη και περιφρόνηση (1)

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

 Η μέθοδος να αχρηστεύσεις κάποιο πράγμα ή υπηρεσία είναι  να την  εγκαταλείψεις. Θα μου πείτε, ποιός διδάσκει σε όλοιυς αυτή τη φιλοσοφία της εγκατάλειψης και της περιφρόνησης;  

Ακόμα κι οι δωρεές του Θεού κινδυνεύουν να έχοιυν την ίδια τύχη, αν δεν τις προσέξει κανείς. Γι' αυτό οι άγιοι φλέγονται από τον πόθο να διαδόσουν τη διδασκαλία του Χριστού  Ελάχιστοι γνωρίζοιυν   τί πολύτιμα πράγματα προσφέρει ο Θεός στον άνθρωπο, και τον ευχαριστούν και εκφραζουν την ευγνωμοσύνη τους. 

Ο σημερινός άνθρωπος  κατευθύνεται από την μόνη αξία που προβάλλει ο τεχνικός πολιτισμός του κέρδους.  Παν ό,τι αποφέρει κέρδος θεωρείται θεμιτό. Ακόμα κι όταν χαιρετάμε  κάποιον σκεφτόμαστε, τί έχουμε να κερδίσουμε από αυτόν. 

Έτσι, η πιο αποτελεσματική μέθοδος  για να εξευτελίσεις την τιμή ενός πράγματος ή μιας υπηρεσίας είναι η εγκατάλειψη. Πάντοτε βρίσκονται κάποιοι δίπλα σου, που μουρμουρίζουν αυτά τα λόγια: "Να το πάρει κάποιος ιδιώτης με  σκοπό να κερδίσει όσο γίνεται περισσότερα,  δίκαια ή άδικα.  για να βάλει τάξη." Και βέβαια τα εγκαταλειμένα βρίσκουν τοιυς  κατάλληλους ανθρώπους, να ανεβάζουν την τιμή , βελτιώνοντας το περιτύλιγμα και χειροτερεύοντας το περιεχόμενο. 

Την τακτική αυτή εφαρμόζουν για να αγοράζουν σε εξευτελιστικές τιμές ακόμα και υπηρεσίες κοινής ωφελείας, τις οποίες βελτιώνουν  στην εμφάνιση, ενώ η ποιότητα παραμένει η ίδια, αν δε γίνεται ακόμα  χειρότερη. Φριχτό παράδειγμα οι υπηρεσίες της  συγκοινωνίας!

 mlvardospsot.blogspot.com 

Μη λυπείτε το Άγιο Πνεύμα !

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

"Άρχοντες κατεδίωξάν με δωρεάν και από των λόγων σου εδειλίασεν η καρδία μου. Ψαλμός 118, ατ." ( Παρότι σχυροί με κατεδίωξαν αναίτια νιώθω δέος και σεβασμό για τους λόγους σου).

Οι Ερυδρόδερμοί της Αμερικής ονομάζουν την κάθε εποχή από αυτό που μπορεί να την καταστρέψει. Τί μπορεί άραγε να καταστρέψει τη δική μας εποχή. Πώς θα την ονομάζαμε, αν είμασταν Ερυθρόδερμοι της Αμερικής. Νομίζω θα την ονομάζαμε εποχή τη περιφρόνησης του Αγίου Πνεύματος. Η σημερινή παρακμή είναι πνευματική. 

Η περιφρόνηση του Αγίου Πνεύματος είναι βλασφημία του Αγίου Πνεύματος και είναι η μόνη βλασφημία, η οποία δεν συγχωρείται. Η κατάπτωση των πνευματικών αξιών δείχνει περιφρόνηση του Πνεύματος. Το πνεύμα διώκεται επειδή αυτό μας κρατά στη ζωή. Πρώτα σου αρπάζουν το πνεύμα έλεγε κάποιος ποιητής και μετά σ' αρπάζουν και το ψωί. Αυτό που κάνουν στον ποιητή σήμερα, θα κάνουν αύριο σε σένα. 

 Είναι γνωστό σε όλους από την προσωπική εμπειρία του καθενός ότι οι άρχοντες καταδιώκουυν τις πνευματικές αξίες και εμποδίζουν τους λαούς να τις σεβαστούν. 

Γνωρίζουμε ότι οι αρχαίοι Έλληνες δίδασκαν στους νέους ρητορική (δηλαδή το Λόγο, ως πνεύμα), αισθητική, δηλαδή την Ομορφιά, Τέχνες κ.α΄. 

Η εκπαίδευση στην αρχαία Ελλάδα, γνωστή ως παιδεία, στόχευε στην ολιστική διάπλαση σώματος και πνεύματος, προετοιμάζοντας τους νέους για την ενεργό συμμετοχή στην πολιτική και στρατιωτική ζωή. Περιλάμβανε γράμματα (ανάγνωση, γραφή), μουσική, ποίηση (Ομηρικά έπη) και σωματική άσκηση (γυμναστική), ενώ οι σοφιστές αργότερα δίδασκαν ρητορική και πολιτική σκέψη. 

• Αθήνα (Αγωγή): Εστίαση στην ισορροπία σώματος και πνεύματος (μουσική και γυμναστική). Οι νέοι μάθαιναν να διαβάζουν, να γράφουν, να παίζουν λύρα και να απαγγέλλουν Ομηρικά έπη, ενώ παράλληλα γυμνάζονταν στα γυμνάσια

ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ: ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΛΑΟ;

Κλείσε την τηλεόραση

 

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

       1.  Ο κόσμος είναι δημιούργημα του Θεού.

      2. Ο Θεός οικονόμησε τη ζωή του ανθρώπου στον κόσμο.  Η Γη μπορεί να θρέψει τους ανθρώπους, και χωρίς την επιθετική τεχνολογία.

      3.Το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό. Το πρόβλημα είναι ηθικό. Μια ελίτ αρπάζει το σύνολο σχεδόν του παγκοσμίου προϊόντος και αφήνει ψίχουλα για τους λαούς που πεινάνε.

      4. Η απληστία της θα στραφεί εναντίον των πλουσίων χωρών. Οι  φτωχοί λαοί θα καταλάβουν τις πλούσιες χώρες με τις μεταναστεύσεις  και θα καταστρέψουν τον πολιτισμό της Δύσης.

     5. Μόνο το Ευαγγέλιο μπορεί να θεραπεύσει την απληστία των ανθρώπων.

    6. Η ανθρωπότητα  θα καταστραφεί αν δεν  πεινάσει και διψάσει για δικαιοσύνη.

     7. Η εξουσία του κόσμου περιήλθε δυστυχώς σε ανθρώπους δίχως πίστη και δίχως πνευματική και ψυχική καλλιέργεια.

    8. Οι απλοί άνθρωποι περιμένουμε απ΄ το Θεό να βάλει το χέρι Του και συνάμα ούτε εμείς νιώθουμε πείνα και δίψα για δικαιοσύνη.

    9. Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς . Θεράπευσε τον κόσμο σου από την απληστία. Είθε οι άνθρωποι, ιδίως αυτοί που εξουσιάζουν την Παιδεία να πεινάσουν και να διψάσουν για δικαιοσύνη.

   10. Το πρόβλημα της ανθρωπότητας είναι ηθικό. Δεν υπάρχει Δικαιοσύνη.

   11..Οι φτωχοί ζητούν ψωμί και γάλα για να δώσουν στα παιδιά τους κι οι πλούσιοι τους πουλούν  όπλα και τους διαιρούν για να σκοτωθούν μεταξύ τους!

"Κείμενα"

Σχόλιο στη σελίδα του κ. Καραϊσκου στο you tube

 Προσευχή Στρατηγού Μακρυγιάννη

Εις την δόξα, εις την δόξα, εις την δόξα του Θεού , 

της αϊα Τριάδος, της Θεοτόκος, του α-Γιάννη του Βαφτιστή 

και πάντα των αγίων και του αγίου Βασιλείου, 

να πρεσβέψει εις την παντοδυναμίαν του και εις την βασιλείαν του, να μας λευτερώσει τώρα εις το νέον έτος,

 να μας λευτερώσει από την κακία μας, από την διοτέλειά μας και από τα πάθη μας και από την επιβουλίαν των ξένων.

Σχόλιο:

Ευχαριστούμε!

Για να έχουμε δύναμη πρέπει να γνωρίσουμε τον τόπο μας

να τον αγαπήσουμε και να τον πονέσουμε.

Με επίγνωση και χωρίς επίγνωση θα επικαλούμαστε μέσα μας τη χάρη του Θεού!

Ο σημερινός κόσμος από άγνοια απομακρύνεται απ' το Θεό.

Ο επικαλούμενος τη βοήθεια του Θεού θα σωθεί, λέει ηκ Γραφή.

Ξέρετε ποιός πρώτος πίστεψε ότι ο Θεός βοηθάει τον άνθρωπο και προσευχήθηκε

είναι ο εγγονός του Αδάμ, ο Ενώς. Πριν από αυτόν η ανθρωπότητα δεν προσειυχόταν.

Με τον Ενώς αρχίζει η ανθρωπότητα να πιστεύει στη βοήθεια του Θεού και να προσεύχεται.

Τωρα ο κόσμος δέχεται παθητικά το πνεύμα αυτών που το πνεύμα τος είναι πίσω κι από

την εποχή του εγγονού του ΑΔάμ και της Εύας!

mlvardospot.blogspot.com

Δύναμη και λογική (2)

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

«Αυτή η πρακτική στρέφει την κατεύθυνση της δύναμης προς τη σοφία. Έτσι αυτοί που αισθάνονται οι μόνοι ισχυροί, δεν έχουν την τάση να κυριαρχούν στους άλλους και να τους καταδυναστεύουν.»

Ο Ρομαίν Ρολλάν, στο άρθρο του με χρονολογία Ι0 Σεπτεμβρίου 1926 και με τίτλο «Προειδοποίηση στην Αμερική» (Ευθύνη Ιούνιος2000), γράφει: «Η αγγλοσαξονική ιδιοσυγκρασία της Αμερικής έχει την τάση να πιστεύει πως ό,τι είναι αληθινό για εκείνη, πως ό,τι είναι καλό για εκείνη, πρέπει να είναι καλό για όλους τους άλλους λαούς της γης και πως αν εκείνοι δεν το κρίνουν έτσι, είναι εκείνοι που αυταπατώνται και πως η Αμερική έχει το δικαίωμα να τους το επιβάλλει για το συμφέρον του κόσμου και το δικό της συμφέρον (…). 

Θα ήταν ολέθριο, συνεχίζει ο Γάλλος συγγραφέας, για ολόκληρη την ανθρωπότητα, αν μια φυλή, ένας λαός, ένας κράτος, όσο υψηλό και να είναι, επέβαλε στη λαμπρή ποικιλομορφία του σύμπαντος τον άκαμπτο και μονότονο ομοιομορφισμό της δικής του προσωπικότητας. Προσθέτω ότι ο όλεθρος θα ξαναέπεφτε στο λαό που θα ασκούσε αυτήν την τυφλή καταπίεση: γιατί οι ακαταμάχητες δυνάμεις της συμπιεσμένης φύσης θα εστρεφταν την εκδίκησή τους εναντίον του».
Ο Ρομαίν Ρολλαν, ο μεγάλος αυτός συγγραφέας, ο οποίος τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ και υπήρξε εκτός από μεγάλος συγγραφέας και ένας κοινωνικός αγωνιστής, καταλήγει στο άρθρο του αυτό με την προτροπή: Όσοι από τους πολίτες των ΗΠΑ είναι φωτισμένοι και θαρραλέοι, να γίνουν οι φάροι του λαού τους, οι οποίοι θα εξαναγκάσουν την Αμερική να αποκτήσει αυτογνωσία και επίσης να γνωρίσει τις διαφορετικές ατομικότητες, τα συμπληρωματικά προτερήματα των άλλων φυλών.
Σύμφωνα με τη θεωρία κάποιου Αμερικανού ψυχιάτρου, η υποκρισία παίζει διάφορα παιχνίδια. Ένα από τα παιχνίδια αυτά είναι το παιχνίδι της τρέλας. Τον τρελό υποκρίνεται αυτός που έχει συναίσθηση απόλυτης ισχύος, που δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την ισχύ του. Όσοι παίζουν το παιχνίδι του υποκρίνονται ότι ο άνθρωπος είναι τρελός. Τί περιμένετε από κάποιον που είναι ο μόνος δυνατός; Ρωτάει ο παίκτης τους συμπαίκτες του, οι οποίοι παραδέχονται πως όλα μπορεί να τα περιμένει κανείς. 

Το αντίδοτο στο παιχνίδι αυτό που μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτός που δε θέλει να συμμετέχει στην υποκρισία του παίκτη, είναι να εξαναγκάσει τον παίκτη να συνειδητοποιήσει αυτό που περιμένει αυτός από τον εαυτό του, να τον εξαναγκάσει να συνειδητοποιήσει το ασυνείδητό του. 

Το ίδιο πράγμα λέει ο Ρομαίν Ρολλάν, όταν παρακινεί όσους από τους πολίτες των ΗΠΑ έχουν τη φώτιση και το θάρρος να βοηθήσουν την Αμερική να αποκτήσει αυτογνωσία και να αναγνωρίσει την αξία των διαφορετικών προτερημάτων των άλλων λαών.
Αυτή η πρακτική στρέφει την κατεύθυνση της δύναμης προς τη σοφία. Έτσι αυτοί που αισθάνονται οι μόνοι ισχυροί, δεν έχουν την τάση να κυριαρχούν στους άλλους και να τους καταδυναστεύουν.
Στην ενδυνάμωση της σοφίας συμβάλλει ο αληθινός πολιτισμός. Ένα καλό βιβλίο λ.χ. μας βοηθά να αποκτήσουμε αυτογνωσία, ως πρόσωπα και ως λαός. Τα βιβλία συμβάλλουν επίσης να έχουμε καλές σχέσεις μεταξύ μας. Όταν ο πολιτισμός παρακμάζει, το σύμπαν του ανθρώπου είναι εχθρικό.
( Μόσχου Λαγκουβάρδου, «Η Μοναξιά της νυχτερινής σκοπιάς», Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 2002)

«Είναι φοβερό το πώς σε αυτή τη χώρα γίνεται να αμφισβητούμε ΤΑ ΠΑΝΤΑ......

ΣΧΌΛΙΟ ΣΤΟ ΥΠΕΡΟΥΣΙΟ

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδο

Πάντοτε την νέκρωση του Κυρίου Ιησού μεταφέροντες εν τω σώματι, ίνα και η ζωή του Ιησού εν τω σώματι ημών φανερωθεί (Παύλος).

Ο κόσμος για τους ανατολίτες δεν υπάρχει, είναι "μάγια", όπως ονομάζουν τον κόσμο. Θα μπορούσε κανείς να γελάσει, αν η άγνοια δεν ήταν αμαρτία που μπορεί να καταστρέψει τον κόσμο.

η Γραφή μιλάει γι'α το βδέλυγμα της ερημώσεως. 'Έχει υπόψη της τους ψευδοπροφήτες. Αν δεούμε λέει το βδέλυγμα να ίσταται σε τόπο που ανίκει στο Θεό να αφήσουμε κάθε άλλο ενδιαφέρον και να καταφύγουμε στα βουνά, εννοώντας βουνά τη θεία βοήθεια .

Είτε με επίγνωση είτε χωρίς επίγνωση θα επικαλεστούμε το Θεό για να επέμβει.Πας όστις επικαλείται τη βοήθεια του Θεού θα σωθεί, λέει η Γραφή.

Αλλά ο κόσμος γέμισε ψευδοπροφήτες. Η τηλεόραση έδωσε "βήμα" στους ψευδοπροφήτες για να τρελάνουν τον κόσμο. Δεν τον αφήνει να θυμηθεί το Θεό, για να χαρεί.

Ήρα τους οφθαλμούς μου εις τα όρη, όθεν ήξει η βοήθειά μου. Η βοήθειά μου παρά Κυρίου του ποιήσαντος τον ουρανόν και την γην.

Ο Θεός ακούει τις προσευχές των ανθρώπων. Γνωρίζει τί χρείαν έχουν πριν να το πούνε.

Πιστεύω ότι υπάρχει ένας άνθρωπος ανάμεσά μας που μπορεί να μας ενώσει. Ένας άνθρωπος που μέσα στη δυστυχία του ευλογεί το Θεό και μετατρέπει με τη χάρη του Θεού τον πόνο του σε δύναμη!

 

MARIANNA LANTERI - Penna nera (Official video)

Penna nera

Eίναι απόγευμα αλλά μοιάζει με αυγή

Ο ήλιος ξεπροβάλλει από έναν βράχο

Φωτίζει τη φωλιά μου, θα σηκωθώ σε πτήση

Και θα αγκαλιάσω αυτόν τον γαλάζιο ουρανό

Ανάμεσα στις κορυφές μου στο Μόντε Γκράπα

Κοιτάζοντας προς το ποτάμι και την κοιλάδα του

Μακριά στην πλαγιά βλέπω ακόμα έναν άντρα

Κρατάει το χέρι ενός παιδιού, αλλά τι κάνει εδώ πάνω; ρεφρέν

Φοράς καπέλο και μαύρο φτερό

Σε βλέπω ξανά, γέρο μου Αλπικό στρατιώτη

Παίρνεις σπίτι μια ανάμνηση

Αφήνοντας την καρδιά σου εδώ

Το όνομά σου ακόμα καλεί την ταξιαρχία

Παίρνεις σπίτι μια ανάμνηση

Αφήνοντας την καρδιά σου εδώ

Όταν πολέμησες για την τρίχρωμη σημαία

στίχος

Τώρα λυγίστε τους κουρασμένους ώμους σας

Αλλά δυνατά, κράτα το μπαστούνι σου στο χέρι σου

Που θα υψωθεί σαν σημαία στον άνεμο

Και ένα κανόνι θα αντηχεί ακόμα

Ανάμεσα σε αυτές τις κορυφές που αγάπησες τόσο πολύ

Επιστρέφεις, αγόρι, στη μέση της κοιλάδας

Συναισθηματικά, κρατάς κοντά σου αυτόν τον ανιψιό σου που

Κουνάει με το χέρι του, κοιτάζοντάς με με το μπλε

ρεφρέν

Φοράς καπέλο και μαύρο φτερό

Σε βλέπω ξανά, γέρο μου Αλπικό στρατιώτη

Παίρνεις σπίτι μια ανάμνηση

Αφήνοντας την καρδιά σου εδώ

Το όνομά σου ακόμα καλεί την ταξιαρχία

Παίρνεις σπίτι μια ανάμνηση

Αφήνοντας την καρδιά σου εδώ

Όταν πολέμησες για την τρίχρωμη σημαία

τέλος

Παίρνεις σπίτι μια ανάμνηση

Αφήνοντας την καρδιά σου εδώ

Η ταξιαρχία ακόμα καλεί αυτό το όνομα Δικό σου

Πάρε σπίτι μια ανάμνηση

Αφήνοντας την καρδιά σου εδώ

Όταν αγωνίστηκες για την τρίχρωμη σημαία

Συγγραφέας(-είς): Giuseppe Carnevale, Matteo Bensi, Pietro Galassi, Marianna Lanteri, Marco Guerrino Ponginebbi

Σημασία

Το τραγούδι 'Penna nera' της Marianna Lanteri αφηγείται μια ιστορία που διαδραματίζεται στα βουνά, όπου η εικόνα του μαύρου φτερού και του καπέλου συμβολίζει τις μνήμες και τις θυσίες ενός ηλικιωμένου αλπικού στρατιώτη. Οι στίχοι απεικονίζουν μια νοσταλγική σκηνή μεταβίβασης ιστορίας και αξιών στη νεότερη γενιά, τιμώντας την κληρονομιά του αγώνα για την τρίχρωμη σημαία.

 

Mujer con rebozo (estudio)tema original de voces del alma alvizar. a DIO...

PIETRO GALASSI E MARIANNA LANTERI - Io ti penso/L'amore (Live 50 anni di...

Το πνεύμα της ελευθερίας

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου. 

 Η ελευθερία είναι πνευματική. Όπου είναι ο Κύριος εκεί είναι και η ελευθερία. Η ελευθερία είναι αιώνια ζωή. Αυτή είναι η αιώνια ζωή, λέει η Γραφή,  να γνωρίζουμε το Θεό και Αυτόν που απέστειλε Ιησούν Χριστόν.  

Το πνεύμα που μας έδωσε ο Θεός, αυτό που κράζει το Θεό πατέρα, ενώνεται με το πνεύμα του Θεού στο Χριστό μέσα μας. Στο Χριστό μέσα μας ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας. Στο Χριστό ζούμε την αιώνια ζωή από εδώ από αυτή τη ζωή. 

"Ν' αναγνωρίσουμε τον αληθινό εαυτό μας στη θεϊκή εικόνα σημαίνει, ν' αναγνωρίσουμε ότι μας γνωρίζει και μας αγαπάει ο Θεός. Πρόκειται για αυτογνωσία ολότελα διαφορετική από οποιαδήποτε άλλη μπορούμε να έχουμε,, όσο βαθιά πνευματική  αυτή κι αν είναι.  Πρόκειται για ένα πνευματικό ξύπνημα ολότελα διαφορετικό από οποιοδήποτε άλλο. Το θεϊκό ξύπνημα πραγματοποιείται όταν η "εικόνα" , που είναι μέσα στο πνεύμα μας, ζωντανεύει , καταλαβαίνει ότι τη "βλέπει" και την "καλεί" ο Θεός, κι ότι ο προορισμός της είναι να πάει προς Αυτήν. (Τόμας Μέρτον). 

Αν ένας άνθρωπος δε σκέφτεται ελεύθερα και δε γνωρίζει τον εαυτό του και το σύνολο των ανθρώπων δε σκέφτεται ελεύθερα. .Πώς γίνεται αυτό;  

Είναι σαν το δηλητήριο στον αέρα, που δηλητηριάζει όλους τους ανθρώπους. Αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αναπνεύσει γιατί ο αέρας δεν έχει οξυγόνο, όλοι οι άνθρωποι  δεν μπορούν να αναπνεύσουν. 

Ένα άλλο παράδειγμα για το πνεύμα της ελευθερίας. Μια παροιμία λέει "το αγώγι ξυπνάει τον αγωγιάτη." Αν ένας αγωγιάτης κοιμάται γιατί δεν υπάρχει αγώγι, όλοι οι αγωγιάτες κοιμούνται γιατί δεν υπάρχει αγώγι. 

Το ίδιο και η Εκκλησία είναι μία και καθολική, διότι ισχύει παντού. Αυτός που απομακρύνεται απ΄ το Θεό κι από την Εκκλησία φοβάται την ελευθερία. Η ελευθερία χτυπάει με το σπαθί:

 Στην Αμερική για να ενισχύσουν την αγροτική ζωή, βρήκαν καλούς σκηνοθέτες του κινηματογράφου οι οποίοι δημιούργησαν τον ήρωα του γουέστερν που έγινε πόλος έλξης για τους νέους. 

Ο νεορεαλιστικός κινηματογράφος γίνεται πόλος έλξης του κακού. Δείχνει τη δυστυχία για να την αποφύγουμε αλλά γίνεται  μανιέρα, κι  αντί παράδειγμα προς αποφυγήν γίνεται παράδειγμα προς μίμησιν.  

Η τηλεόραση και τα μέσα επικοινωνίας δίνουν  "βήμα" στους ψευδοπροφήτες. Ο κόσμος γέμισε ψευδοπροφήτες. Στη ζωή ο πλούτος συγκεντρώνεται στην ελίτ για την υποταγή των πολλών. Κάνουν  ό,τι περνάει από την νοσηρή φαντασία τους για να υποδουλώνουν τον κόσμο στα πάθη των ανθρώπων.

Ο μοναχός του Αγίου Όρους ο Σιλουανός ο νέος, αφήνει στην ανθρωπότητα αυτή την πνευματική παρακαταθήκη, για την για την πνευματική ελευθερία. "Να έχεις το νου σου στον άδη και να μην απελπίζεσαι."

 "Χωρίς να ξεχνάμε πως "υπάρχουν τέρατα που ζουν μόνο και μόνο για να κάνουν κακό στους ανθρώπους" ποτέ δε θ' απαρνηθούμε τις μεγάλες ελπίδες." (Ντοστογιέφσκι)

 

Μαρία Καρυστιανού «Ένα χρόνο μετά το δυστύχημα, μου παρουσιάστηκε η Μάρθ...

Τί θα δεις στη Βεγγάζη; (σχόλιο στο "Εν Κινήσει")

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Εν κινήσει!

Μόνο θαυμασμό μπορώ να εκφράσω!

Ήμουν βέβαιος ότι θα είστε poetry in motion!.

Για να δούμε το καλό, το αληθινό, το όμορφο,

πρέπει να το έχουμε μέσα μας!

Η βασιλεία του Θεού είναι μέσα μας, λέει η Γραφή.

Φτωχοί Έλληνες, έχουμε τη μεγαλύτερη Παράδοση,

και μείναμε ακατήχητοι.

Η αιτία όλων των ασθενειών

είναι η μη ορθή θρησκευτική συνειδητοποίηση.

Τί θα δεις στη Βεγγάζη,

είπε κάποιος ποιητής,

αν δεν το έχεις δει εδώ;

Νίκος Χουλιαράς | Πόπη Αστεριάδη • Ο Άραχθος [1973]

Βάναυση παραβίαση της θέλησης του Θεού (σχόλιο στο Υπερούσιο)

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου  

"Η πραγματικότητα στους Έλληνες από τότε που υπάρχουν μέχρι σήμερα είναι ο σεβασμός των νεκρών!"

Πόσο βάναυσα παραβιάζουμε τη θέληση του Θεού! Για να δώσουμε ένα παράδειγμα της παραβίασης της θέλησης του Θεού, πόσο άδικο θα ήταν αν ένας νόμος επίβαλε την υποχρεωτική καύση των νεκρών στους Έλληνες.

Πάντα υπήρχαν έθιμα που επικράτησαν ύστερα από εμπειρία ακόμα και χιλιάδων χρόνων. Τα έθιμα είναι αναγκαία στο εθιμικό δίκαιο. Εκφράζουν τη θέληση του λαού και δημιουργούνται ύστερα από μακραίωνη εμπειρία, ώστε κανείς δεν ξέρει "εξότου φάνη". Ενώ οι γραπτοί νόμοι δεν έχουν καμία εμπειρία. Μπορεί να είναι "της στιγμής", αν έτσι εξυπηρετούνται οι κρατούντες που θεσπίζουν τους γραπτούς νόμους.

Αλλά ο νομοθέτης πρέπει να σέβεται και να εκφράζει τη βούληση του λαού. Ο λαός όταν είναι ενωμένος δεν θα εφαρμόσει νόμους που δεν τον εκφράζουν και αντιβαίνουν στην πίστη του, στην κοινή αισθητική βάση και γενικά στην παράδοσή του.

Παράδειγμα η αρχαία Αντιγόνη με τον αδελφό της Ετεοκλή, που ο Κρέων είχε απαγορεύσει την ταφήν του. Είπε και στην αδελφή της Ισμήνη να θάψουν τον αδελφό τους , αλλά η Ισμήνη είπε, "μα είναι νόμος που απαγορεύει την ταφή ". Φαντασθείτε πώς θα είναι στην Ελλάδα, αν εκδοθεί νόμος, για την υποχρεωτική κάψη των νεκρών!

Οι λαοί ευτυχούν όταν οι άρχοντες αγαπούν τους λαούς περισσότερο από τον εαυτό τους (Κομφούκιος). Να θυμίσω την απόφαση ενός συγχρόνου Άγγλου δικαστή κόντρα στο νόμο, διότι ήταν αντίθετος στη θέληση του λαού. Η θέληση του λαού δεν είναι ποτέ αντίθετη στην πραγματικότητα.Ο λαός είναι η πραγματικότητα. Είναι το υποκείμενο της πραγματικότητας. Και η πραγματικότητα στους Έλληνες από τότε που υπάρχουν μέχρι σήμερα είναι ο σεβασμός των νεκρών!

Η αλήθεια δεν χρειάζεται λογικά επιχειρήματα για να υπάρξει. Η πραγματικότητα βεβαιώνει την αλήθεια. Οι νόμοι των κρατούντων δεν είναι η πραγματικότητα η ίδια. Είναι θεωρίες για την πραγματικότητα. Στις θεωρίες λείπει η θέληση του λαού. Είναι θεωρίες των κρατούντων, από τις οποίες απουσιάζουν οι Έλληνες, η ζωή τους και η ιστορία τους!

"Μικρά δοκίμια"

Ο Φιλόπατρις | Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος | Μουσείο Σολωμού και Επιφανών...

Ω ΦΙΛΤΑΤΗ ΠΑΤΡΙΣ

 Ω ΦΙΛΤΑΤΗ ΠΑΤΡΙΣ

"Ουδένα οίδαμε κατά σάρκα". Το ίδιο όμως ισχύει και για τον εαυτό μας. Ούτε αυτόν να τον γνωρίζουμε κατά σάρκα. Πώς να τον γνωρίζουμε; Να τον γνωρίζουμε κατά το πνευματικό σώμα. Ο εαυτός μας δεν είναι μόνο σάρκα και αίμα, αλλά είναι και πνεύμα. Κι αυτό είναι το σπουδαιότερο. Γιατί Πνεύμα χωρίς δόλο, είναι υγεία και χαρά. Να θυμόμαστε πάντα αυτό που πρόσεξε ο Ιησούς στον Ναθαναήλ. Όταν ερχόταν προς αυτόν είπε. Ιδού ένας Ισραηλίτης χωρίς δόλο. Ισραηλίτης εννοεί τον πιστό. Να ένας πιστός χωρίς δόλο.

Ένας άγιος λέει: "υπάρχουν πολλοί δρόμοι σωτηρίας. Την ασθένειαν ηρετισάμην (διάλεξα).

Κάθε φορά που φοβάμαι την αρρώστεια και μελαγχολώ θυμάμαι τον άγιο αυτόν και χαίρομαι.

Εγώ ως σωτηρία εννοώ κυρίως την ελευθερία από το φόβο. Δεν θυμάμαι τώρα ποιος το είπε αυτό, ,μάλλον ο Τσώρτσιλ, ότι ελευθερία από το φόβο είναι όταν χτυπάει η πόρτα να ξέρεις ότι είναι ο γαλατάς. Αυτό είναι και η δημοκρατία. Να μην πλανάται στην ατμόσφαιρα το αίσιθημα της ανασφάλειας και του κινδύνου . Όταν ξέρεις ότι δεν θα μπουν στο σπίτι σου να σε αρπάξουν δήθεν ως εχθρό του λαού.

Μ' αρέσουν οι στίχοι αυτοί του Κάλβου. Μπορείτε να βάλετε τους τραγουιδιστάδες της Ζακύνθου, να τους ακούσετε:

Ω ΦΙΛΤΑΤΗ ΠΑΤΡΙΣ

Ω φιλτάτη πατρίς

Ως θαυμασία νήσος

Ζάκυνθε.

Συ μου χάρισες την πνοήν

και του Απόλλωνος

τα χρυσά δώρα.

Το μυστήριο του Χριστού μέσα μας

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

 Αν δεν είσαι θεολόγος, καλύτερα να μη θεολογείς και μάλιστα την ώρα που κοιμάσαι. Με τη θεολογική υπνοπαιδεία είμαι παθών.Θα μου πείτε αφού δεν είμαι θεολόγος, γιατί θεολογώ και μάλιστα στον ύπνο μου; 

Η απάντηση στο ερώτημα είναι εύκολη. Δεν διαλέγεις εσύ με ποια πνευματικά θέματα θα χάσεις τον ύπνο σου. Σε διαλέγουν εκείνα Όπως απόψε  που με βασάνισε όλη τη νύχτα θέλοντας να καταλάβω τί σημαίνουν τα λόγια: "Ουδένα οίδαμεν κατά σάρκα" που κατά λέξη ερμηνεύονται "Κανέναν δεν γνωρίσαμε κατά σάρκα". 

Σάρκα εδώ σημαίνει το πονηρό πνεύμα του διαβόλου μέσα στον άνθρωπο.  Δεν σημαίνει το φυσικό σώμα, τη σάρκα και το αίμα. Η διάκριση αυτή είναι γνωστή από τον Απόστολο Παύλο, που γράφει κάπου, ότι ο αγώνας μας δεν είναι με τη σάρκα και το αίμα, αλλά εναντίον των αρχών και των εξουσιών του σκότους του αιώνος τούτου."

Διάβασα την παρακάτω σημείωση, χωρίς να θυμάμαι πού τη βρήκα."Χριστός πάντων ανθρώπων απέθανεν. Ουδένα οίδαμεν κατά σάρκα. Ουδείς εαυτώ ζη αλλά υπέρ τω αποθανόντι και εγερθέντι Χριστώ." 

Τη σημείωση συνοδεύουν τα εξής δικά μου σχόλια:  Ο  άνθρωπος έχει αγαθό πνεύμα, γέννημα του πνεύματος του Θεού και πονηρό πνεύμα, γέννημα του διαβόλου  Το πονηρό πνεύμα λεγεται και "σάρκα" ή "σαρκικό φρόνημα". Το κριτήριο που διακρίνει το αγαθό πνεύμα από το πονηρό πνεύμα είναι, η ελευθερία του αγαθού πνεύματος και η ανελευθερία του πονηρού πνεύματος. 

Νομίζω ότι η σημείωση "ουδένα οίδαμεν κατά σάρκα" σημαίνει ότι σεβόμαστε όλους τους ανθρώπους ως εικόνα του Θεού, για τους οποίους ο Χριστός απέθανε."  Το ίδιο σημαίνουν τα λόγια "εκ των λόγων σου δικαιωθήση και εκ των λόγων σου καταδικασθήση". Ο λόγος εδώ είναι το πνεύμα, που κρίνεται αν είναι χωρίς δόλο ή είναι με δόλο. 

Υπάρχει ενα μυστήριο κρυμμένο από τους αιώνες και τις γεννεές των ανθρώπων, και που είναι ο Χριστός μέσα στον άνθρωπο που πιστεύει σ' αυτόν. Είναι το μυστήριο της επίγνωσης του Θεού μέσα μας. 

Είναι χαρά να ξέρεις ότι γνωρίζεις το Θεό και ακόμα μεγαλύτερη χαρά είναι να ξέρεις ότι ο Θεός σε γνωρίζει. Η χαρά αυτή είναι μοναδική εμπειρία των πιστών. Είναι σαν φως που δεν κρατάει παρά λίγες στιγμές. 'Αλλοι που είχαν την εμπειρία αυτή την ονομάζουν "φως καλωσύνης " 

Λάμπει η καλωσύνη αυτή σε μερικά πρόσωπα και γίνεται ορατή μόνο από εκείνους που την έχουν κι αυτοί. Αυτό γίνεται και με την ομορφιά: Δεν βλέπουμε την ομορφιά, αν δεν την έχουμε μέσα μας." "Η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί", λέει το ευαγγέλιο.   

 Αν ταυτίζεις τον εαυτό σου με το φυσικό σώμα και αγνοείς το πνευμα του Θεού μέσα σου, θα σε αγνοεί και ο Θεός όπως είπε ο Ιησούς στις μωρές παρθένες ότι δεν τις γνωρίζει. Όχι γιατί ο Θεός δεν γνωρίζει τα πάντα, αλλά γιατί οι μωρές παρθένες δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους. 

Η άγνοια αυτή είναι μόνο δική τους. Αυτό σημαίνουν τα λόγια "ουδένα οίδαμεν κατά σάρκα. Ουδείς εαυτώ ζει, αλλά υπέρ τω αποθανόντι και εγερθέντι Χριστώ."

mlvardospot. blogspot.com 

Is the DNA of the ancient Greeks related to today's?

ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ: ΔΥΝΑΜΗ ΜΟΥ Η ΠΙΣΤΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΟ ...

Ο αγώνας με το δαίμονα της ανθρωπαρέσκειας

 Του Μόσχου Λαγκουβάρδου 

Ο αγώνας με το δαίμονα της ανθρωπαρέσκειας

Πόσο δύσκολο είναι να νικήσεις τον δαίμονα της ανθρωπαρέσκειας. Μόνο με τη βοήθεια του Θεού νικιέται.

Το όπλο στον αγώνα εναντίον του είναι η επίκληση του ονόματος του Ιησού. Αλλά πώς γίνεται η επίκληση χωρίς πίστη; Πώς πιστεύουμε με όλη την ψυχή μας.

Μόνο αν το ζητήσουμε απ΄ τον ουράνιο Πατέρα μας, θα μας δοθεί η δυνατήκ πίστη, για να κάνουμε αδιάλειπτη επίκληση του ονόματος του Ιησού.

Είναι τόσο πολύτιμη η επίκληση για εμάς, ώστε ο άγιος Γρηγόριος ο Ναζηανζινός λέει πώς η αδιάλειπτη επίκληση είναι πιο αναγκαία κι απ΄ την αναπνοή μας για την ζωή του πνευματικού μας σώματος.

Δεν είναι η πίστη για όλους . Δεν είναι η πίστη γι' αυτούς ποκ δεν τη ζητούν, γι' αυτούς που δεν δοκιμάζουν να έχουν τον Θεό εν επιγνώσει και δεν πιστεύουν στην ενοίκηση του Χριστού στο |Χριστός εν ημίν".
mlvardospot.blogspot.com

Η πιο χαρούμενη γνώση (1)

   Του Μόσχου Λαγκουβάρδου 

 Η πιο χαρούμενη γνώση, για μένα, η πιο χαρούμενη αγγελία ,είναι από το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, εκεί  που μιλάει για τον Ναθαναήλ. Με αυτήν αρχίζω τη μέρα μου διαβάζοντας  με μισόκλειστα ακόμα τα μάτια μου από τον ύπνο, το ευαγγέλιο του Ιωάννη στο πρωτότυπο. 

Αγαπώ τόσο πολύ τα λόγια του που δεν τολμώ να το διαβάσω στη μετάφραση. Με τη μετάφραση χάνεται όλη η ομορφιά και η αλήθεια του .Εδώ η ομορφιά είναι ειλικρίνεια του συγγραφέα. Δεν απευθύνεται στη λογική μου, αλλά στην καρδιά μου. 

Θα δούμε τον Ιησού μέσα μας να έρχεται σαν τον Ναθαναήλ που ήρθε προς αυτόν, όταν θα πούμε "ευλογημένος ο έρχόμενος εν ονόματι Κυρίου", όπως ο ίδιος είπε. Όταν δηλαδή έχουμε αληθινή πίστη στο Χριστό. Σαν τον Απόστολο Παύλο που λέει δεν ζω εγώ ζει μέσα μου ο Χριστός.  

Αυτό θα συμβεί μέσα στις δοκιμασίες μας.  Στην ορθόδοξη παράδοση οι πιστοί νιώθουν τις δοκιμασίες τους ως δοκιμασίες του Χριστού. Η πίστη αυτή μας δίνει χαρά. 

Δεν είναι η πίστη θεωρία. Η πίστη μας είναι πραγματική κοινωνία με το Θεό. Έχουμε το Θεό μέσα μας . Γι αυτούς που δεν έχουν πραγματική κοινωνία με το Θεό , ο Απόστολος Παύλος γράφει: "Και καθώς ουκ εδοκίμασαν τον Θεόν έχειν εν επιγνώσει, παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις αδόκιμον νουν ποιείν τα μη καθήκοντα, πεπληρωμένους πάση αδικία.".

Ο Κύριος μας λέει πώς είναι μέσα στο είναι μας, καθώς θα δεχθούμε τη χάρη της επίγνωσης  της ενοίκησης και θα μας αποκαλυφθεί το μυστήριο του Χριστού μέσα στο "είναι" μας. "Χριστός εν ημίν". Αυτή είναι η πιο χαρούμενη αγγελία.

Παραθέτω εδώ στο πρωτότυπο το πρώτο κεφάλαιο του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου: " Ευρίσκει Φίλιππος τον Ναθαναήλ και λέγει αυτώ: Ον έγραψε Μωυσής εν τω νόμω και οι προφήται ευρήκαμεν Ιησούν τον υιόν του Ιωσήφ τον από Ναζαρέτ. Και είπεν αυτώ Ναθαναήλ εκ Ναζαρέτ δύναται τι αγαθόν είναι; Λέγει αυτώ Φίλιππος, έρχου και ίδε.

Είδεν ο Ιησούς τον Ναθαναήλ ερχόμενον προς αυτόν και λέγει αυτώ; Ίδε αληθώς Ισραηλίτης εν ω δόλος ουκ έστι. Λέγει αυτώ Ναθαναήλ, Πόθεν με γινώσκεις; Απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτώ: προτού σε Φίλιππον φωνήσαι όντα υπό την συκήν είδον σε.

Απεκρίθη Ναθαναήλ και λέγει αυτώ: Ραββί, συ ει ο υιός του Θεού. Συ ει ο βασιλεύς του Ισραήλ. Απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτώ: ότι είπον σε είδον υποκάτω της συκής πιστεύεις; Μείζων τούτων όψει.και λέγει αυτώ.

Αμήν, λέγω υμίν, απ' άρτι όψεσθε ουρανόν ανεωγότα και τους αγγέλους του Θεού αναβαίνοντας και καταβαίνοντας επί τον υιόν του  ανθρώπου. "(Ιω.1, 46-)

mlvardospot.blogspot.com  

 

 

Με ποιό κριτήριο είναι μικρός κανείς για το αξίωμα που κατέχει

 Με ποιο κριτήριο είναι μικρός κανείς για το αξίωμα που κατέχει;

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Όλοι γελούσαν με τεμένα, χάνομαν κι εγώ στα γέλια" (Σκωπτική παροιμία Δεσκάτης Γρεβενών)

Οι αρχαίοι δεν απένειμαν δημόσια αξιώματα σε ανθρώπους, που δεν τα άξιζαν,ιδίως όσον αφορά στο ήθος.Έτσι είχαν άξιους ηγέτες.Μερικές φορές οι ηγέτες τους αναδεικνύονταν ανώτεροι απ΄ το αξίωμά τους.

Στις περιπτώσεις αυτές ,χάρις στην ανώτερότητά τους ενέπνεαν το σεβασμό σε όλους. Ο κόσμος όταν κινδύνευε η πόλη τους καλούσε να αναλάβουν ξανά το αξίωμά τους , ακόμα κι όταν είχαν αποχωρήσει λόγω γήρατος. Ο Κάτων π.χ. ανέλαβε ξανά την αρχηγία του Αθηναϊκού στρατού σε ηλικία ογδόντα ετών!

Ο Κάτων είχε χαρίσει εκατό νίκες στους Αθηναίους. Η τελευταία του αρχηγία κατέληξε σε ήττα, όχι εξαιτίας του, αλλά εξαιτίας της μη τήρησης της συμφωνίας από μέρους του Αλεξάνδρου. Ο Κάτων δέχθηκε με ηρεμία την θανατική ποινή. Στα παιδιά του άφησε αυτήν την πνευματική υποθήκη:"Μη μνησικακείν Αθηναίοις."

Η μητέρα του διάσημου Ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο, όπως διηγείται ο ίδιος, του έδωσε αυτήν την ευχή: Αν γίνεις στρατιωτικός, να γίνεις στρατηγός. Αν γίνεις κληρικός, να γίνεις αρχιεπίσκοπος. Έγινα ζωγράφος και έγινα ο Πικάσο. Είναι σπάνιο ιδίως σε εποχές παρακμής σαν τη δική μας οι κατέχοντες αξιώματα να τα υπερβαίνουν σε αξία, όπως ο Κάτων π.χ. ή ο Πικάσο. Συνήθως είναι μικρότεροι από το αξίωμά τους.

Με ποιο κριτήριο είναι μικρός κανείς για το αξίωμα που κατέχει; Η ίδια η επιθυμία απόκτησης αξιωμάτων είναι ένδειξη αναξιότητας. Εκείνοι που αξίζουν δεν επιζητούν το αξίωμα. Αγωνίζονται όχι για να καταλάβουν το αξίωμα, αλλά για να βρεθεί ο πιο άξιος να το καταλάβει. Κατά την Ορθοδοξία η επιθυμία να εξουσιάζεις τους άλλους είναι αρρώστια.Ο Κύριος εισήλθε στην Ιερουσαλήμ επιβαίνων όνου και όχι ίππου, ο οποίος ήταν σύμβολο βασιλικής εξουσίας και πολέμου.

"KEIMENA"

Άγιος Πορφύριος: Τι βλέπει η ψυχή αμέσως μετά τον θάνατο; Αυτά που είπε ...

Bob Dylan Reveals Why He Left Judaism for Christianity

Bob Dylan Reveals Why He Left Judaism for Christianity

Μακάριοι ων αφέθησαν αι ανομίαι και ων επεκαλύφθησαν αι αμαρτίαι

 Τοιυ Μόσχου Λαγκουβάρδου

Πόσο μ' αρέσει η διαγραφή αυτών που έγραψα ή ζωγράφισα ή απλώς σκέφτηκα και αργότερα μετάνιωσα Θα δώσουμε λόγο, λέει το ευαγγέλιο, για κάθε λόγο ποιυ βγήκε από το στόμα μας. Τα εξερεχόμενα βλάπτουν την ψυχή. .

Πάντοτε μ' άρεσε αυτό που έλεγε ο Άντων Τσέχωβ, "το γράψιμο είναι σβήσιμο"!

Στα αδικήματα του "αδόκιμου νου" βρίσκεται σε περίοπτη θέση, η καταλαλιά, δίπλα στους ψιθυριστές, θεοστυγείς, υβρισστές, μετά το φθόνο, το φόνο, το δόλο.

Και πως παίρνουμε θέση σ' αύτό το "πάνθεον" πάσης αδικίας;

Γράφει ο Απόστολος "και καθώς ουκ εδοκίμασαν τον Θεόν έχειν εν επιγνώσει, παρέδωκεν αυτούς εις αδόκιμον νουν ποιείν τα μή καθήκοντα, πεπληρεμένους πάση αδικία, πορνεία, πονηρία, πλεονεξία, κακία...

Έβαλε ο Θεός τα πάντα υπό αμαρτίαν, για να μην υπερηφανεύεται κανείς ότι η η αρετή είναι δική του και όχι με τη χάρη του Θεού.

Είχαν δίκιο οι αρχαίοι που ονόμαζαν τις εορτές από το ρήμα "αρετάζω". Δε γίνεται τίποτε χωρίς τη χάρη του Θεού.. Ακόμα και η γιορτή έχει αξία όταν είναι αρετή. Δεν είναι εορτές αυτές της νέας τάξης, χωρίς τη χάρη του Θεού.

mlvardospot.blogspot.com